Górna część rafy koralowej, wynurzoną w czasie odpływu, można zwiedzać bez aparatu powietrznego. W niektórych regionach, np. w Morzu Czerwonym, różnica miedzy poziomem wody podczas przypływu i odpływu wynosi tylko kilkadziesiąt centymetrów. W oceanach zaś różnica ta wynosi zwykle metr lub nawet kilka metrów.

Dużo tu głębokich dziur, kłujących i jadowitych jeżowców i innych niebezpiecznych zwierząt, dlatego płytkie wody morskie w tropikach trzeba zwiedzać w butach, choćby lekkich. Na platformie rafy najwięcej jest wapieni utworzonych kiedyś przez rafę, a teraz pokrytych glonami. Są tu twarde powłoki wapiennych krasnorostów. Rosną też krzaczkowate miękkie korale, z reguły żółtawe lub brunatne. Tam, gdzie jest bardzo płytko – mniej więcej do kostek – rozpościerają ramiona wężowidła, parę z nich przyklejając jakby od dołu do powierzchni wody. Drobniutkimi rzęskami na wewnętrznej, teraz – górnej stronie ramion zbierają z błonki powierzchniowej żywe i martwe cząstki organiczne. Rzęski te to tzw. Nóżki ambulakralne. Na platformie rafy koralowej i piaszczystej płaszczyźnie często rozwijają się tzw. Mikrofale. Są to kolonie korali kamiennych przypominające tort z misowatym klęśnięciem na górnej powierzchni. Polipy maja tam gorsze warunki rozwoju, toteż giną.