Koralowce rozmnażają się płciowo oraz bezpłciowo, pływające dzięki ruchom licznych rzęsek. Kiedy po paru dniach, rzadziej tygodniach, unoszenia się w wodzie osiadają na dnie lub na innym podłożu, przekształcają się  w polipy. Kształtem polip przypomina czarkę lub wazon. Ma on zasadniczo symetrię promienistą. Wnętrze zajmuje jama chłonaco – trawiąca, czyli gastralna, w której odbywa się trawienie pokarmu.

Wokół otworu gębowego znajduje się wieniec ruchomych, kurczliwych czułków, pokrytych parzydełkami. U niektórych gatunków koralowców jest wiele wieńców czułków; nie ma takich gatunków wśród ośmiopromiennych. Polip, jak każdy parzydełkowiec, zbudowany jest z dwóch warstw komórek: zewnętrznej – ektodermy, i wewnętrznej, nazywanej entodermą, oraz zawartej miedzy nimi galaretowatej tkanki – mezoglei, w której znajdują się włókna mięśniowe i komórki nerwowe, czyli reagujące na bodźce. Jama gastralna wyścielona jest entodermą. Wiele korali na dzień chowa swoje czułki lub kurczy polipy, wciągając je do wnętrza szkieletu. Z wyjątkiem gatunków ośmiopromiennych koralowce z reguły nie maja rozgałęzionych czułków. Wokół swoich miękkich ciał polipy korali kamiennych budują wapienne szkielety, które po śmierci zwierząt stanowią fundament „mieszkań” nowych pokoleń koralowców.